WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI

Był więc wymiar sprawiedliwości ukazywany w sposób skandalizujący i anegdotyczny, traktowany z dystansem bądź racjonalnie albo otwarcie przeciw niemu prote­stowano.Klasyczna lewica malowała sensacyjny, krytyczny obraz wymiaru sprawiedliwości, który kwestionowano z pozycji ustrojowych. Lewica intelektualna tworzyła obraz stanowiący racjonalny protest wobec wymiaru sprawiedliwości, ukierunkowany na postępowe zmiany w po­lityce karnej, wolny od wszelkich spekulacji. Populistyczna prawica czuła się związana z obrazem o charakterze anegdotycznym, a klasycz­na prawica uznawała za trafny obraz moralizujący, w którym brak było jednak ugruntowanych analiz. W prasie francuskiej nie było jednolitej wizji wymiaru sprawie­dliwości w sprawach karnych. Zróżnicowane nastawienia polityczne rzutowały na sprzeczne postrzeganie jego funkcjonowania. Wszystkie gazety, które poddano badaniom, nie zajmowały się kryminologiczną analizą wymiaru sprawiedliwości. Nie stwarzały więc swoim czytel­nikom okazji do własnych przemyśleń i refleksji, a umacniały jedynie panujące wśród nich uprzedzenia.

Witaj na moim portalu! Na co dzień pracuje w bibliotece, bardzo dużo czytam, można nazwać mnie typowym molem książkowym. Na blogu zamieszczam ciekawe wpisy z rożnych dziedzin wiedzy. Zapraszam do komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)