WEDŁUG STATYSTYK

Jak natomiast podaje statystyka FBI za 1972 r. obejmująca siedem rodzajów przestępstw (zabójstwo, gwałt, rozbój, uszkodzenie ciała, włamanie, kradzież i kradzież samochodów), odsetek wykrytych przestępstw wynosił w rzeczywistości 21%. Telewizja interesuje się jedynie ujęciem przestępców. Po wykryciu sprawcy i jego aresztowaniu dalszy przebieg procesu kontroli przestępczości jest na ekranie telewi­zyjnym prawie zupełnie nieobecny. Spośród 96 przedstawionych w telewizji sprawców czynów karnych tylko 5 pokazano w czasie rozprawy sądowej.Kryminaliści ukazani w telewizji to przede wszystkim przestępcy pospolici czy zawodowi. Przestępczość okazjonalna zaś prawie zupeł­nie tu nie występuje. 31% pokazywanych sprawców przestępstw jest jednoznacznie określonych jako zawodowi kryminaliści, a 31% dal­szych pojawia się na ekranie tylko w roli przestępców. „Telewizyjny” przestępca istnieje jedynie jako przestępca. Jego osobowość, rozwój czy otoczenie społeczne nie są na ekranie obecne.

Witaj na moim portalu! Na co dzień pracuje w bibliotece, bardzo dużo czytam, można nazwać mnie typowym molem książkowym. Na blogu zamieszczam ciekawe wpisy z rożnych dziedzin wiedzy. Zapraszam do komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)