KRYMINALNE KARYKATURY

Karyka­tury o tematyce kryminalnej zawierają stale te same znaki rozpoznaw­cze (tabs of identity): kryminalistę można poznać po jego czapce oprychówce, sterczących kościach policzkowych, odstających uszach, nie ogolonej twarzy i cofniętym czole. Teoria Lombrosa, odrzucona już przeszło 70 lat temu przez świat naukowy, odżyła jednak na nowo w karykaturach. Z tego rodzaju wyobrażeń istniejących w karykaturach wypływają określone konsekwencje w dziedzinie polityki karnej. Wszelkie próby zapobiegania przestępczości są w wypadku przestępców z urodzenia z góry skazane na niepowodzenie. Zgodnie z równie przestarzałą i odrzuconą przez kryminologów teorią o niebezpiecznych klasach społecznych przestępczość przedstawiana w karykaturach jest wyłącz­nie problemem warstw niższych. W przeciwieństwie do współczesnych wyników badań nad „ciemną liczbą” czy przestępczością gospodarczą czyny kryminalne w karykaturach stanowią w przeważającej mierze, jeśli nie całkowicie, zjawisko charakterystyczne dla osób znajdujących się na dole drabiny społecznej.

Witaj na moim portalu! Na co dzień pracuje w bibliotece, bardzo dużo czytam, można nazwać mnie typowym molem książkowym. Na blogu zamieszczam ciekawe wpisy z rożnych dziedzin wiedzy. Zapraszam do komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)