KOMUNIKATY ORGANÓW ŚCIGANIA

To samo odnosi się do informacji na temat metod poszukiwań stosowanych przez policję. Jeśli np. miało miejsce upro­wadzenie i policja podejmie środki kontroli, które zostaną ujawnione, to wówczas porywacz będzie mógł je skutecznie obejść.Komunikaty organów ścigania narażają często na niebezpieczeń­stwo ofiarę przestępstwa. Gdy np. porywacz dowie się, że jego tożsamość została ustalona, a policja i wszyscy wokół są na jego tropie, to wówczas będzie aż nazbyt skłonny do pozbycia się swo­jej ofiary, aby bez dodatkowego „balastu” móc skuteczniej się ukryć. W wiadomościach często podaje się również sposoby, dzięki którym policja ustaliła sprawców przestępstw lub wyjaśniła spe­ktakularny przypadek, np. kradzież dzieła sztuki, włamanie do muzeum czy kościoła. Tego rodzaju doniesienia uczą potencjalnych przestępców, jak unikać podobnych błędów w przyszłości. Informacje na temat szczegółów policyjnego śledztwa nie powinny więc być publi­kowane.Federalne Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, a także minister­stwa poszczególnych landów wykorzystują z reguły doroczne policyjne statystyki kryminalne, aby poinformować społeczeństwo o działalno­ści swoich resortów i podać nieco wiadomości na temat rozmiarów, rodzajów i dynamiki przestępczości.

Witaj na moim portalu! Na co dzień pracuje w bibliotece, bardzo dużo czytam, można nazwać mnie typowym molem książkowym. Na blogu zamieszczam ciekawe wpisy z rożnych dziedzin wiedzy. Zapraszam do komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)