CHARAKTERYSTYKA „PRZESTĘPCZOŚCI TELEWIZYJNEJ”

Szeroka dyskusja nad wpływem przemocy w telewizji zepchnęła na drugi plan próbę odpowiedzi na ważniejsze i bardziej powszechne pytanie, czy i w jakim stopniu przestępczość przedstawiana w telewizji może wywoływać lęk przed kryminalistami i  kształtować nastawienia odbiorców co do polityki karnej. W procesie komunikowania zjawiska społeczne zostają — za pośrednictwem obrazów — zawężone i uproszczone. Na podstawie myślowych stereotypów ludzie tworzą „swoją rzeczywistość” przestępstwa i za­chowania dewiacyjnego. Nie chodzi wcale o to, aby przekształcać pełne napięcia kryminalne filmy fabularne w bliższe rzeczywistości, choć nudne utwory dokumentalne. Jednakże film kryminalny musi ukazywać taki obraz przestępstwa i zachowań odbiegających od normy, który zbliża się do wyników badań kryminologicznych. Media, które upowszechniają nierealny obraz przestępczości, mu­szą być świadome, jak bardzo prezentowana przez nie wizja jest odległa od rzeczywistości, i wyjaśniając to widzom, słuchaczom czy czytelnikom korygować ich wyobrażenia.

Witaj na moim portalu! Na co dzień pracuje w bibliotece, bardzo dużo czytam, można nazwać mnie typowym molem książkowym. Na blogu zamieszczam ciekawe wpisy z rożnych dziedzin wiedzy. Zapraszam do komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)